Philippe Karl, Linda Tellington-Jones en meer

(2016) Afgelopen woensdag ben ik naar Equitana (grootste paardenbeurs van Europa) geweest. Altijd leuk om je een hele dag onder te dompelen in alleen maar paarden en paardenspul. Ik zocht een specifieke neusriem en het viel niet mee deze te vinden tussen alles stands met spullen, maar uiteindelijk ben ik toch geslaagd. Naast de vele spullen ben ik ook bij diverse interessante voorstellingen/mensen gaan kijken zoals:


Linda Tellington – Jones,
TTouch

Linda Tellington JonesLinda heeft zo’n 35 jaar geleden de Tellington TTouch® methode ontwikkeld. Dit is een vriendelijke en respectvolle manier van werken met dieren. Inmiddels wordt deze methode door meer dan 1000 practitioners in 30 verschillende landen uitgeoefend. Quote website: ‘De methode gaat uit van het absolute verband tussen de lichaamshouding en het gedrag van dieren . Met behulp van lichaamswerk, balanstraining en speciale hulpmiddelen werken we aan ontspanning en zorgen we ervoor dat het dier zich lichamelijk en mentaal prettig voelt. Dit maakt dat dieren zelfvertrouwen krijgen, het fijn vinden om samen met ons te zijn of met ons te werken.’

Het was leuk om deze vrouw, die inmiddels vele awards heeft gekregen voor haar werk in levende lijve te zien. Ondanks dat Linda toch al in de 70 is, oogde ze heel vitaal en klom ze heel soepel op haar paard.

In de voorstelling liet ze kort zien hoe je het vertrouwen van het paard kon winnen én behouden terwijl je het over en door allerlei vreemde objecten kan laten lopen. Ook liet ze zien hoe je met het gebruiken van een nekring (touw om de hals) het paard gemakkelijk kunt laten stoppen zonder in de mond te hoeven zitten. Als voordeel heeft het stoppen met de nekring ook, dat het paard stopt met zijn romp en het gewicht beter verdeeld blijft over alle 4 de benen… Interessant!!!!!


Philippe Karl
, Ecole de légèreté

Philippe KarlKlassieke meester Philippe Karl is o.a. lid geweest van het bekende Cadre Noir en heeft zich in die tijd ontfermt over twee speciale shows, namelijk met het werk aan de lange lijnen (Hoge School). Sinds 2004 houdt hij zich alleen nog bezig met het geven van clinic’s en het onderwijzen van instructeurs om zo de visie van de ‘School van Lichtheid’ zoveel mogelijk over te brengen aan anderen. 

In een uur durende lezing liet Philippe Karl zijn licht schijnen op de diverse vormen van de draf. Waarbij hij stelde dat de Piaffe feitelijk geen draf is omdat het geen zweefmoment heeft. De meest verzamelde vorm van de draf is dan ook de Passage en niet.. de Piaffe. Phillip Karl liet aan de hand van dia’s zien dat de hele vorm van het paard in de Passage is totaal verschillend met die van de Piaffe. Doordat het paard in de Passage zijn rug omhoog en naar beneden moet kunnen brengen, moet de rug van het paard dus langer en wat holler zijn. De lengte tussen het voor en achterbeen is feitelijk lang en daarnaast dient het paard zijn hals en hoofdhouding heel natuurlijk te blijven en zijn de nek- en schouderspieren heel belangrijk bij de uitvoering van deze oefening.

In de Piaffe bereikt het paard de balans doordat de achterbenen verder onder het lichaam treden en de rugspieren gebogen blijven. In de piaffe beweegt de rug van het paard maar minimaal. Daar tegenover beweegt de rug van het paard tijdens Passage heel veel en is de deze oefening moeilijk uit te zitten voor de ruiter. Philippe Karl concludeert: de Piaffe en Passage hebben geen overeenkomsten, behalve dat het beiden een diagonale beenzetting is. De Piaffe is géén Passage op de plaats! Tegenwoordig maakt men vaak de fout dat de Passage wordt uitgevoerd met teveel snelheid. Op die manier kan het paard niet meer echt omhoog veren.

Tenslotte deelt Philippe nog wat algemene, maar belangrijke trainingsinfo: verzamelen van het paard dient te gebeuren door het uitbalanceren van het paard en niet door het paard samen te drukken tussen hand en been. Men moet niet drijven en remmen tegelijk, dat brengt alleen maar de poll en hals naar beneden en daarmee de nekwervels met name in de verdrukking. Helaas ziet men tegenwoordig op wedstrijden dat juryleden dit accepteren omdat men niet meer anders ziet doordat training heel vaak gedaan wordt met methoden zoals rollkur of LDR. Deze methoden zijn echter alleen maar goed voor de Osteopaat. Deze vaart er wel bij!

Wat dan wel? werk aan de hand zodat het paard alle hulpen (vooral ook teugelhulpen) goed leert accepteren. Dit is geen quick fix, maar voor het paard wel veel natuurlijker. Verzamel het paard ook door het zijn nek te leren gebruiken en zich te laten oprichten. Met de zit ondersteun je de balans van het paard. Houd daarbij je zitbeenderen rustig en gebruik je benen eventueel ondersteunend. Ideaal gezien gebruik je je beenhulp op een andere plek voor voorwaarts en voor activering van het paard. Gebruik je hand zonder je been en vise versa. Geef het paard niet teveel hulpen ineens, dit frustreert alleen maar. Verzameling is het samenbrengen van impulsie en balans en kan alleen maar goed bereikt worden door het ONTWIKKELEN VAN EEN ENORME LICHTHEID OP DE TEUGEL- EN BEENHULPEN.


Landesverband Klassich-Barocke Reiterei

Bij deze voorstelling waren zowel mens als paard helemaal in barokke stijl gekleed en was o.a. te zien een amazone rijdend in dameszadel, een kleine schattige pony waarmee aan de lange lijnen werd gewerkt en welke onder andere kon knielen, een andere pony waarmee aan de hand werd gewerkt op dusdanig niveau dat men passage, piaffe, pirouette in galop kon laten zien. Erg interessant om te zien.

 

Kortom weer een leuke en interessante dag Equitana en op naar de volgende keer!

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *